Broj 1.

Kranio-faringealna distribucija distonije karakteristična za ovu bolest, ali atipična za klasično ispoljavanje distonija u ovom životnom periodu može biti praćena i simptomima parkinsonizma najčešće u vidu hipo i bradikinezije ekstremiteta. Jedan od najzanimljivijih nalaza u ovom radu je da samo udružena farmakološka blokada α3 subjedinice Na-K ATPaze u regiji BG i cerebeluma dovodi do kliničkog ispoljavanja distonije, dok izolovana blokada kritičnog enzima u regionu BG ima za posledicu pojavu parkinsonizma, ali ne i distonije. O značaju cerebeluma u ekspresiji distonije govori i podatak da su autori lezijom centrolateralnog jedra talamusa, jednog od kritičnih jedara osovine cerebelum-bazalne ganglije uspeli da preveniraju ispoljavanje distonije nakon naknadne simulatane lezije obeju struktura. U radu se pored ovoga na koncizan način testira uticaj stresa i povišene temperature na funkciju mutiranog proteina i spekuliše o značaju otkrića na kliničku ekspresiju RODP, kao i primenljivosti uočenog obrasca inerakcije BG i cerebeluma na mehanizam nastanka distoničkog pokreta uopšte.

Nalazi studije, osim što pružaju biohemijsku i neurobiološku potvrdu ranije sugerisanom, neurofiziološkom modelu distonija, otvaraju i nove farmakološke i hirurške mogućnosti za lečenje ovog misterioznog nevoljnog pokreta.

Koliko su psihogeni nevoljni pokreti zaista psihogeni?

Dijagnostikovanje i lečenje neuroloških simptoma za koje ne postoji zadovoljavajuće organsko objašnjenje izazov je svakodne neurološke kliničke prakse. U klasičnoj neurološkoj literaturi zagovara se dualistički pristup ovom problemu prema kome se svi neurološki simptomim na osnovu fenomenologije, kliničke arhitekture, reakcije na terapiju i nalaza dopunskih ispitivnja dele na organske i neorganske, odnosno „psihogene“. Međutim, egzaktna pozadina termina neorganski nije poznata i kreće se od konverzivnog poremećaja do svesnog simuliranja bolesti. Pomenuti dualizam za posledicu ima da se istraživanja u domenu psihogenih nevoljnih pokreta poslednjih godina uglavnom odnose na detektovanje kliničkih i parakliničkih znakova koji bi bili od pomoći u procesu dijagnostikovanja “psihogenih” nevoljnih pokreta, dok se o pozadini samog poremećaja ne zna puno. Čak i nakon postavljanja dijagnoze terapijske mogućnosti za lečenje ove ne male grupe bolesnika su frustrirajuće kako za lekare tako i za same pacijente. Radovi publikovani protekle godine, čini se predstavljaju iskorak u prevazilaženju ove dihotomije, i ukazuju na značaj subkategorizacije bolesnika unutar kategorije “neorganskih” nevoljnih pokreta. Grupa Edwardsa i saradnika je početkom ove godine u časopisu Brain objavila rezultate uporedne kvantifikacije tremora merenog objektivnom metodom elektrofiziološkog registrovanja tremora (aktigrafija) i subjektivnog doživljaja bolesnika (7). Istraživanje je obuhvatilo 16 bolesnika sa tremorom od čega je kod polovine tremor bio psihogen. Tokom pet dana testiranja ispitanicima je tremor kontinuirano registrovan u kućnim uslovima mobilnim sistemom za registrovanje tremora, a za to vreme su ispitanici subjektivno kvantifikovali tremor popunjavanjem dnevnika tremora. Važno je napomenuti da su ispitanici bili upoznati sa dizajnom studije, odnosno unapred upozoreni da će se podaci iz dnevnika uporediti sa objektivnim nalazom aktigrafije. Rezultati studije su pokazali da su oboleli sa psihogenim tremorom subjektivno doživljavali tremor tokom najvećeg dela dana (83.5% budnog dela dana), iako je tremor realno bio prisutan samo tokom 3.9% ovog perioda. Diskrepanca između subjektivnog doživljaja tremora i objektivnog nalaza aktigrafije je u grupi obolelih od organskih tremora bila značajno manja i iznosila je 28%. Autori studije na osnovu ovih nalaza zaključuju da je mogućnost simuliranja tremora u njihovoj kohorti bolesnika malo verovatna i spekulišu da bar u podgrupi bolesnika sa psihogenim tremorom postoji poremećaj senzornog doživljaja (nevoljnog) pokreta. Iako se već na prvo čitanje mogu uočiti izvesni nedostatci studije, uključujući mali broj bolesnika, originalan koncept studije je vredan pažnje i dobar primer mogućnosti publikovanja dobro dizajniranih, a ekonomski nezahtevnih studija, čak i u časopisima sa visokim impakt faktorom.

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12


O časopisu Neurovesti

„Neurovesti“ predstavljaju elektronsku publikaciju Društva mladih neurologa Srbije sa besplatnim pristupom preko web-adrese www.neurovesti.org, i dinamikom objavljivanja na mesečnom nivou.

Opširnije

Kalendar dešavanja
<< Mar 2021. >>
MTWTFSS
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
NOVO – Škola epilepsija – “Lečenje epilepsije vođeno etiologijom”
pratite-dns